11de Limburgs individueel kampioenschap voor senioren (editie 2009) De uitslagen, nieuwe paringen en de stand zijn ook bijgewerkt! Alle speeldata en -gegevens zijn terug te vinden in de kalender.
Verslagje
Dag 6 bracht nogmaals aan het licht dat ons toernooi dit
jaar sterk benadeeld wordt door dame fortuna, die voor onze gezegende
leeftijden geen genade kent. Na Jean
Goldstein en Manu Laleman vond ook ...
Willy Lenaerts dat hij de verpleegstertjes
van de kliniek dringend moest bezoeken.
Tijdens een wilde motorrit, Willy denkt soms dat hij Stefan Everts is,
kwam hij ten val met serieuze kwetsuren aan zijn binnnekant. Wie hem wil opmonteren, ziehier het
rechtstreeks telefoonnummer van zijn kamer: 012/39.73.07. Echter Luc heeft veel
moeite en geduld nodig gehad om hem aan de lijn te krijgen. Vermoedelijk komt
hij handen en tijd te kort om al die mooie verpleegstertjes van zich af te
houden.
José Conard moest ook een tweede maal forfait geven.
Maar op de overige borden werd stevig gestreden. Wie had Ferdinant Jordens doen
schrikken? Ik weet het niet, maar na een
half uurtje liet hij zich pardoes mat zetten.
Dat had drie voordelen voor mij: eerst was er nu, wegens de zee van
tijd, gelegenheid om de Tripel van Westmalle te proeven, daarnaast kon ik de
partijen die binnen kwamen dadelijk ingeven en ten derde kreeg ik de
gelegenheid om te genieten van andermans spel.
Georges Poels die nochtans weer zijn Spanjaard speelde, was
helemaal de kluts kwijt toen Gaston Dops onvervaard een pion ten offer bracht
zonder zichtbare compensatie. Georges
brak er zijn hoofd op en verloor zo de weg naar winst, die door Gaston wel
gevonden werd. Peter Vermeulen kwam
tegen Roger Jacobs uit met het Scandinavisch met Dd6. Laat dat nu ook een voorkeursvariant van
Roger zijn, die daarnaast ook niet vies is van een offer. Gevolg een stevige partij waar Roger het
laken naar zich toe trok.
Herman De Wel zat aan de tafel naast mij tegen Humbert
Vermeulen. Herman was meer
geïnteresseerd in de partijen links en rechts van hem zodat hij stom in de val
liep en een stuk afgaf. Humbert vond
echter dat dit niet kon zijn en gaf later in de partij alles met interest terug
zodat Herman toch won. Michel Smets liet
zich niet van de wijs brengen door Sylvain Marmenout en walste door diens
verdediging. Manu Laleman en Maurice
Engelbosch vochten een broederstrijd uit waar Manu aan het langste eind
trok. Ondertussen waren Jef Claes tegen
Guy Hermans en Gerard Bischoff tegen Michel Vandecan aan het trachten het
record van de langste partij te breken.
Guy en Jef, moe van de strijd die lang in het voordeel van Jef dreigde
te gaan, besloten na 71 zetten toch tot remise.
Michel en Gerard vonden dat bijlange niet genoeg. In een eindspel waar Gerard meestal een klein
tot groot voordeel had bleef Michel vechten voor de remise, maar zoals dat
dikwijls gaat in zulke partijen, toen de kans zich voordeed miste Michel ze en
verloor op de 99ste zet! Maar
toch mooi spektakel voor ons, toeschouwers, misschien moeten we de volgende
keer ook nog een gokkantoor open doen aan de voordeurJ.
Dat ze echter niet meer zeggen dat wij schakers geen sport
doen, zeker wij toeschouwers. We moesten lange tijd over en weer lopen tussen
het eerste en tweede bord (3m!!), want terwijl Gerard maar niet de winstgang
vond hadden Leo Hovens en Piet Hovens weer een strijd om het bestaan van de
Grob ontketend. Maar uiteindelijk had
Leo het toch moeilijk om alle zwakten in zijn pionnen stelling te verdedigen en
moest de koning leggen. Maximum der
punten zou wel een unicum geweest zijn in de zesde ronde. Maar met Piet is het steeds oppassen.
Het blijft nog spannend tot en met de laatste ronde. |
