De tweede ronde was voor ons Looienaars een thuiswedstrijd en meteen stonden er reeds zware confrontaties op het programma. Herman De Wel en ik moesten tegen elkaar en dat is steeds een harde dobber, gelukkig voor mij overzag Herman een tactische wending wat hem een stuk en de partij kostte. Guy Hermans en Michel Vandecan geraakten verwikkeld in een loopgravenoorlog, eigen aan beider stijl, waarbij de kansen regelmatig keerden maar uiteindelijk werd toch remise overeen gekomen.
De vreemdste partij van gans de namiddag werd gespeeld tussen Jos Berta en Alfred Bleck. Het leek een gelijkopgaand spel te worden tot Alfred een, zij het niet zo voor de hand liggende, blunder deed. Jos kon er niet uitgepuzzeld geraken en kwam na de afruil verloren te staan met een stuk achter in plaats van ‘straal’ gewonnen. Toch kon Jos Alfred tot remise overtuigen!
Jef Claes en Willy Lenaerts hadden meer zin in een gezellige babbel bij een Leffe en besloten daarom snel tot remise. Jaak Berben en Maurice Engelbosch tegen Piet Ulbughs en Georges Poels maakten er een lange afmattingstrijd van maar moesten toch uiteindelijk de duimen leggen. Hetzelfde lot ondergingen Heinz Bork, Peter Vermeulen en Manu Laleman. Ze kwamen goed uit de opening maar toen ze even niet het juiste plan vonden maakten Humbert Vermeulen, Leo Hovens en Michel Smets daar gretig gebruik van om het punt binnen te rijven. Eugenio Ceccarini en Sylvain Marmenout geraakten verwikkeld in een kort maar hevig gevecht waarbij degene die de laatste fout maakte verloor. Ook Ferdinand Jordens ondervond dat Gaston Dops nog bij de pinken is, een misstap werd ongenadig afgestraft.
|
