Derde ronde in Dilsen, aangenaam lokaal, maar geen café meer, gelukkig kregen we van Jaak Berben een snelcursus blikjes en koffie uit een machine halen, tenminste zij die eurostukken bij hadden.
Daarna zette de altijd vriendelijk-efficiënte Jos Pots ons aan het werk. Op het eerste bord deed Piet Ulburghs me zodanig verschieten, (of was ik nog aan het slapen?) dat ik een stuk afgaf.
Hoewel hij weer een marathonpartij speelde klaarde Maurice Engelbosch de klus in snelschaaktempo tegen Ferdinand Jordens. Ondertussen waren Michel Smets en Michel Vandecan in een loopgravenoorlog tegen respectievelijk Guy Hermans en Jef Claes gewikkeld geraakt, wat niet de gewoonte van eerstgenoemde is. Maar de partij Michel-Guy werd alles keurig toegeschoven met remise als resultaat, en dat nog wel in een Siciliaan! Michel Vandecan daarentegen legde de druk bij Jef Claes die na enkele zwakke zetten de koning moest leggen. Herman De Wel kreeg tegen Gaston Dops een miniem voordeeltje dat hij stelselmatig uitbouwde tot Gaston moest opgeven. In de partij Heinz Bork – Manu Laleman wisselden de kansen maar Heinz liep in de ultieme val van Manu. Ongeveer hetzelfde gebeurde in de partij tussen Willy Lenaerts en Jos Berta. Willy leek recht op winst af te stevenen, maar bij Jos is het steeds opletten, dat ondervond Willy. Een mooie aanvalspartij kregen we weer voorgeschoteld van Humbert Vermeulen die met zwart Georges Poels snel onder de voet liep. Ook Sylvan Marmenout hield goed stand tegen Peter Vermeulen tot hij de 22ste zet een stuk weggaf.
Als laatsten bleven Leo Hovens en Alfred Bleck over. Leo was erin geslaagd om het voordeel dat hij gans de partij had te laten verdampen tot bijna nul, maar door een verkeerd manoeuvre op de 25ste en 26ste zet gaf Alfred een pion cadeau. Hoewel de weg nog lang was liet Leo de winst niet meer schieten.
|
