Het koude weer bleek uitstekend geschikt voor een gezellige namiddag schaak in ons clublokaal. Voor Herman en mij herhaalde de geschiedenis van vorig jaar zich, ik moest met wit opnieuw proberen om Herman te verslaan. Vermits wij in onze club niet de gewoonte hebben om op remise te spelen hebben we er een stevige strijd van gemaakt, sorry Herman. Maar eerste gewin is kattengespin zeggen wij …
Willy Lenaerts was op voorhand al beducht om tegen Georges Poels te moeten spelen en Georges bewees eens temeer dat hij een moeilijke klant is om te verslaan. Ook Jaak Berben hield Michel Smets met succes op remise in een vooraf gespeelde partij. Guy Hermans ten prooi aan hevige hoofdpijn (Ik dacht dat zulks alleen bij het andere geslacht in een jonger stadium voor kwam.) bood op een vol bord remise aan tegen Piet Ulburghs. Piet zag ook niet dadelijk de winst zitten en Guy is nu ook niet precies een makkie, dus remise. Eenzelfde scenario tussen Heinz Bork en Sylvain Marmenout, waar Sylvain eigenlijk wel de remise cadeau deed met een pracht van een winststelling.
Op de andere borden bleef de strijd duren, waarbij het opviel dat Leo Hovens wel het overwicht had tegen Fernand Jordens, doch speelde toch zonder complexen door tot in het verre eindspel eer zijn koning neer te leggen. Dit viel me gewoon op omdat we naast elkaar zaten. Ook Jef Claes, de sterkste tachtiger, hield zich kranig tegen Michel Vandecan, zodanig zelfs dat het er lang op leek als zou Jef het laken naar zich toe zou trekken, echter het 4de uur was moordend voor hem. Manu Laleman bleek nog niet voldoende gerecupereerd van zijn partij tegen Michel Vandecan. Langzaam maar zeker drong Fred Bleck zijn stelling binnen en na 20.Pe6 stond Manu volledig met de rug tegen de muur. Gaston Dops en Humbert Vermeulen vochten tot het bittere eind, maar een dubbelaanval op twee lopers met matdreiging tegelijk bleek toch een te moeilijk probleem voor Humbert om op te lossen. Verrassend was wel de partij tussen Peter Vermeulen en Fortunato Conté. Peter liep een beetje verloren in zijn favoriete Colle en stond gans de partij slecht tot zeer slecht. Rond de dertigste zet leek hij het spel te kunnen doen kantelen, maar Fortunato had ook wel enige addertjes onder het gras en sloeg toe bij de eerste fout van Peter en hield hem in een houdgreep. Uiteindelijk waren alleen nog Maurice Engelbosch en nieuweling Pros Barro aan het spelen. Alles liet uitschijnen dat Pros gemakkelijk zou winnen met kwaliteit en pion meer. Maurice behield echter zijn koelbloedigheid en bereidde enkele snode valletjes voor Pros die er niet kan aan weerstaan.
Roger Jacobs en Daniël Vercauteren speelden verleden week een partij waar Roger dacht remise te kunnen halen, hij stond met zijn vier pionneneilandjes toch niet zo goed en bij de minste fout zou hij knal verloren komen. Roger dacht dat er voor hem toch nog iets in zat en dat was zo, er zat nog verlies in.
|
