Bij leven en welzijn van Maurice wordt de laatste ronde traditioneel in Houthalen gespeeld. En dat het nog lang zo moge duren!!
De lente steekt zijn neus aan het venster, tijd dus om in de volgende weken op dinsdag of woensdag namiddag wat anders te gaan doen, zeker voor hen die een tuin hebben.
Na het finale welkomstwoord door Luc en de gebruikelijke inleiding van Jos mochten we er weer aan beginnen.
Zeker aan de top beloofde het een spannende ronde te worden vermits alles nog mogelijk was en zo gebeurde ook.
Enige minpunt van de dag, Willy Lenaerts gaf forfait tegen Leo Hovens, die zo voor niks was komen aanrijden. Gelukkig was er niets ernstigs aan de hand, Willy vergat gewoon dat we in Houthalen steeds op dinsdag spelen en niet op woensdag zoals in Hasselt en Tessenderlo .
Nu Leo zijn vol punt al binnen had zat voor hem de kans voor een eventuele testronde er nog in. Michel Smets moest winnen om daar nog kans op te maken en Herman had genoeg aan remise daarvoor. Dat alles indien ik tegen Michel Vandecan zou winnen en dat was andere koek. Herman kon in geval van winst tegen Michel dan nog ongedeeld toernooi winnaar en kampioen 60+ worden. Vermits ik tegen Herman won moest ik tegen Michel dat ook proberen te doen om de titel eventueel nog naar Tessenderlo te kunnen brengen wanneer Herman zou winnen. Dus twee spannende borden om te volgen en dat uitte zich ook in de belangstelling.
Michel Smets bleek meer geïnteresseerd in mijn partij en kwam na zijn Van Geet opening een beetje onder druk te staan, waar Herman dankbaar gebruik van maakte. Ondertussen waren Michel Vandecan en ik in een stevig Scandinavisch duel geraakt waar hij die de laatste fout maakte verloor, dat was Michel. Dit bracht de kans op de titel voor Herman in het bereik en hij loste de verwachtingen in. Proficiat Herman!!
Roger Jacobs en Sylvain Marmenout, beiden echte hakkers deden hun naam alle eer aan maar de bijl van Sylvain was juist iets scherper.
Jef Claes kreeg in het damegambiet een paard cadeau van Peter Vermeulen. Samen met een solide stelling was het slechts een kwestie van tijd voor Jef om de buit binnen te rijven. Piet Ulburghs moest het opnemen tegen onze andere tachtiger Gaston Dops. In wat eigenlijk een pionruil moest zijn koos Gaston om de pion niet te nemen en kwam zo in verloren stelling te staan.
Jaak Berben moest tegen nieuwkomer Prosper Barro in het veld. Pros was niet onder de indruk en bouwde een mooie partij op, doch liet zich door de sluwe Jaak toch in de luren leggen. Ferdinand Jordens, die evenals Pros, een erg geslaagd toernooi speelde, leek tegen Alfred Bleck te gaan verliezen maar Fred liet zich met een pion voor tot zetherhaling verleiden. Georges Poels kreeg van Guy Hermans zijn gebruikelijke Scheveninger voorgeschoteld. In de wirwar van varianten die langs de c-lijn begonnen verloor Georges een stuk en moest later opgeven. Manu Laleman slaagde er tegen Heinz Bork in om in het vroege middenspel al een verre vrijpion te creëren en aan de druk die daarmee ontstond kon Heinz niet weerstaan, zodat Manu het punt veroverde. Ook Maurice Engelbosch werd in zijn Bird door Fortunato Conte met een inval langs de c-lijn tot het geven van enkele pionnen gedwongen. Uiteindelijk won Fortunato nog een volle toren en toen vond Maurice het genoeg.
We hebben weer een prachtig toernooi gekend met een organisatie om U tegen te zeggen. Proficiat Luc en Jos!!
Tot volgend jaar iedereen en bedankt voor jullie vriendschap.
|