Ik dacht snel alles gaan klaar te zetten, maar Jos was me voor en stond me al glunderend op te wachten rond 20 voor een! Dus hadden we tijd voor een gezellige babbel over iPad en Belgische politiek.
Ondertussen kwam iedereen toe en werden de plaatsen ingenomen. Drie partijen werden vooraf gespeeld.
Michel Smets ging bij Georges Poels op bezoek om er slechts na een maraton partij in te slagen Georges te verplichten zijn koning neer te leggen. In het eindspel zat er meer in Georges!
Leo Hovens en Jaak Berben moesten het net als verleden jaar al snel tegen elkaar op nemen. Leo had het niet onder de markt met Jaak die alles toe schoof en lange tijd beter stond. Gelukkig bleef de g-lijn open voor de mataanval van Leo.
Leo Heylen en Alfred Bleck speelden ook hun partij vooruit. Alfred leek na een op en af gaande partij de juiste draai gevonden te hebben in een eindspel met dames en pionne, waarbij hij een verre vrijpion had. Echter, hij kreeg het onzalig idee om even met zijn ogen toe te spelen, verloor zijn dame en de partij.
Pros Barro vond ook dat tegen zo’n sterke tegenstander als Tony Hendrickx een blunder best op zijn plaats was. Jef Claes beantwoordde de verrassing 1.e4 van Jos Berta met Frans en kwam in een goede aanvallende partij terecht tot ook hij een magistrale blunder deed met torenverlies.
Na zijn sterke prestatie in de eerste rond bleek Ferdinand Jordens erg vrijgevig tegen clubgenoot Robert Pools. Johny Govarts was geen partij voor Armand Cornelis die geen enkele moeite had voor de overwinning.
Wat Peter Vermeulen overkwam tegen een goed spelende Fortunato Conte zal hem voortaan wel twee keer doen nadenken eer hij nog eens een penning op de voorlaatste rij zal toelaten. Fortunato bleek een doorbijter.
Michel Vandecan zal zich deze ronde ook nog wel herinneren. Met wit is Willy altijd een moeilijke klip om te nemen; gedurende gans de partij stond Michel ietsje minder, maar dat hij op winst speelde toonde zijn remiseweigering in een eindspel met een pion minder. Uiteindelijk liet Willy zich in de luren leggen.
Vermits we met vijf Looienaars meespelen zal het wel eens voor komen dat we elkaar moeten bekampen. Zo nam Herman De Wel het op tegen Piet Ulburghs, toch een halve Looienaar vermits hij bij ons incterclub en soms clubkampioenschap speelt. Piet is een zeer taaie als hij zijn zinnen erop zet en dat mocht Herman weer eens ervaren. Wat hij ook probeerde, Piet pareerde. Uiteindelijk bleven ze met elk één pion en een loper over in een totale remisestelling.
Voor de verandering speelde ik tegen Humbert Vermeulen Slavisch wat hij beantwoordde met de ruilvariant daarvan. Al snel belandden we in een eindspel waar Humbert in een klein valletje liep wat de kwaliteit koste, maar winnen was nog een ander paar mouwen voor mij. De stelling na 56…Txe2 die ik eerst na snel bekijken als remise beschouwde gaf mijn Fritzje toch mat in 20.
Manu liet zich niet ringeloren door Heinz Bork en profiteerde optimaal van diens zwakke zetten.
Roger Jacobs moest Guy Hermans uit Overpelt partij geven. Guy is op papier sterker dan Roger, maar Roger heeft het voordeel steeds gewoon zijn kans te gaan. Hij is eerder een tactische speler en Guy liet zich in het middenspel in de war brengen door enkele combinaties zodat Roger in een voordelige stelling kwam. Maar Roger zat echter, zoals wel meer, in tijdnood. Guy had dat in de gaten en stelde, in slechte stelling remise voor met nog drie minuten voor tien zetten op de klok van Roger. Deze koos eieren voor zijn geld.
Sylvain Marmenout speelde zichzelf in de vernieling tegen Aimé Cremers. Reeds zijn tweede zet was zwak en na de vijfde stond hij zo goed als verloren; Aimé werkte kalm af.
|
