Zevende ronde thuis bij Michel(1) Vandecan. Heeft dat een rol gespeeld bij de verrassende snelle uitslag tegen Michel(2) Smets? Ik denk het niet! Michel(2) vond volgens mij dat het na twee winsten met blunder zijn beurt was om er ook eentje te maken. Michel(1) zei natuurlijk niet nee tegen dergelijk cadeau. Of het Blackmar-Diemar gambiet, de keuze van Leo Hovens tegen Herman De Wel, de juiste was is zeer de vraag. Leo offerde moedig zijn pion maar zag hem niet meer terug.
Piet Ulburghs, die terug in de bovenste helft van de rangschikking stond kon met een zege tegen Peter Vermeulen zijn positie nog verbeteren, maar dat was ook het geval voor Peter, die zich niet in de luren liet leggen. Of dat weer tengevolge van gunstige wederzijdse beïnvloeding was tussen Peter en mij weet ik niet. Feit is dat Jos Berta zijn partij, gans tegen zijn gewoonte (remember de offervariant uit het aangenomen damegambiet die we verleden jaar speelden) zeer passief begon. Het was mijn eerste keer met wit tegen hem en door zijn passief spel kon ik, ondanks toch weer een blunder (inderdaad liet ik de Ld3 gewoon staan) toch winnen. Dus Jos, jij moet niet bevreesd zijn voor het vertoon van de laatste zetten, eer ik. Dankzij onze andere, stipte Jos, weten we nu dat we steeds moeten noteren, dat niet alleen opdat ik de partijen zou krijgen maar ook wegens het FIDE reglement!
Sylvain Marmenout kreeg het punt met forfait wegens gezondheidsproblemen van Alfred Bleck. Jef Claes en Jaak Berben, tegen Guy Hermans en Gaston Dops dachten met remise genoeg te hebben.
Manu Laleman vocht als een leeuw, maar Humbert Vermeulen liet niet los, zocht en vond een gaatje in de stelling.
Willy Lenaerts is wat te ver afgezakt in de rangschikking. Dat hij daar onterecht staat mocht Maurice Engelbosch ondervinden. Ferdinand Jordens bood lang weerstand tegen Georges Poels, maar uiteindelijk moest hij toch de duimen leggen.
|
