(5 september)
La dolce far niente (het zalige niets doen)
Rustdag vandaag, even terug op positieve komen. Het zal voor iedereen deugd doen. Zoals afgesproken gaan wij vandaag te voet naar zee, de walen beslissen om 's morgens met de bus te gaan. Om 10u30 vertrekken wij met een groep van 23 voor de afdaling naar het strand. Begeleider Jan Rooze en Glen moeten even bij de opticien binnen springen voor een kleine herstelling aan hun bril, bij Jan een schroefje los en Glen had een bal bij het voetballen tegen zijn bril gekregen waardoor één glas was losgekomen en de neussteun was een beetje vervormd. Voor het herstellen van hun bril moesten zij niets betalen (vriendelijke Italianen).
Bij aankomst op het strand kwamen Stef en Louis tot de vaststelling dat zij geen zwembroek bij hadden waarop Stef spontaan voorstelde om een naaktstrand op te zoeken, dit voorstel werd echter niet aanvaard waarop zij terug gegaan zijn naar het hotel om hun zwembroek te gaan halen.
Annick en ik zijn even langs het strand gaan wandelen terwijl de anderen een verfrissende duik nemen, het is een beetje bewolkt maar wel warm (30°). Bij het terugkomen van de wandeling is Jonas uit het water gekomen, in zijn beide knieholtes was een rode uitslag te zien. Toevallig kwam er net een redder voorbij die ons vertelde dat dit een kwallenbeet was, Jonas dus mee naar de EHBO post voor de nodige verzorging. Alles is nu oké met hem.
Rond de middag zijn wij gaan eten in een van de vele restaurantjes op het strand, daarna terug het strand voor een partijtje voetbal en nog wat te zwemmen. Annick, Yordi en ik keren na het eten van een lekker ijsje terug naar het hotel daar Yordi zijn PC begint te missen We besluiten te voet terug te gaan, maar al snel ondervinden wij dat de berg wel echt stijl is en dat we maar stilletjes vorderen. Gelukkig voor ons komt net op dat moment Saverio (een zeer vriendelijke garçon van het hotel) in tegenovergestelde richting voorbijgereden, wij doen autostop en hij stopt. “Hotel Bella vista” vragen wij waarop hij zegt “si, si, no problemo” en heeft hij ons naar boven gebracht (vriendelijke Italianen, niet?).
Rond 18u30 keren de anderen terug van het strand, totaal uitgeput van de steile berg maar voldaan dat ze het aangekund hebben. Trouwens Louis wandelt de berg elke dag af en op als wijze van training, ik moet hem bewonderen voor zijn inzet. De jongens hebben blijkbaar nog energie over en besluiten een voetbalmatch te gaan spelen, even later worden zij uitgedaagd door de Bosniërs en wordt er hard gespeeld met als gevolg, Jelle bloed aan zijn knie, Sander bloed aan zijn enkel, maar het valt allemaal nog wel mee, uiteindelijk winnen ze met 5-2, de nieuwe rode duivels zijn geboren!!
Deze rustdag heeft de spelers wel goed gedaan en ze zitten terug vol energie. Als ze deze energie de volgende dagen ook kunnen omzetten in punten is het prima.
Morgen moeten weer twee Belgen tegen elkaar: Stef tegen Jean, weeral een slechte zaak.
Groeten van ons allen
Jos
|
