Belgium, we're back
Opgestaan om 2 uur vannacht, de bus komt ons oppikken om 2u45. Dit is vroeg aangezien wij pas om 10u25 onze vlucht hebben, maar de organisatie wil niet het risico nemen dat wij te laat op de luchthaven zouden arriveren. 's Morgens kan het heel druk zijn rond Rome. Dieter slaapt zo vast dat ze hem bijna niet wakker krijgen, hij is een beetje laat gaan slapen.
Om 2u45 stopt de bus aan het hotel en kunnen wij instappen en vertrekken. Na 400 meter wordt er ineens stop geroepen, Sander is opnieuw zijn pas kwijt, hij vermoedt op de kamer laten liggen. De bus terug achteruit naar het hotel, de buschauffeur kwaad natuurlijk, aan het hotel is alles terug donker, de deur terug op slot. Na aangebeld te hebben komt de zoon van de baas de deur openmaken en kunnen ze gaan kijken op de kamer van Sander, niets te vinden, dan maar afwachten tot op de luchthaven waar hij zijn valies kan doorzoeken.
Na een rit van drie uur zijn wij in Rome aan de luchthaven. De meeste hebben er nog van geprofiteerd om nog een beetje te slapen tijdens de rit. Sander zijn valies wordt doorzocht en zijn pas wordt teruggevonden. Het is inmiddels 7 uur, wat nog te vroeg is om in te checken, wij eten ons lunchpakket op en wachten een beetje.
Om 8u30 kunnen wij eindelijk inchecken, maar nu blijkt dat ons vliegtuig al een vertraging van 1 uur zal hebben. Rond 10u30 gaan wij door de veiligheidscontrole en eventjes later horen wij dat ons vliegtuig nog meer vertraging heeft. Om 12 uur wordt ons medegedeeld dat wij naar een andere gate moeten gaan maar dat wij wel gratis een snack (pizza of broodje) en een drankje aangeboden krijgen voor de geleden vertraging. Om 13u25 zitten wij uiteindelijk in het vliegtuig en kunnen wij vertrekken.
Rond 15u45 landen wij in Brussel na een rustige vlucht. We worden met een bus naar de luchthaven gebracht waar Dieter tot de vaststelling komt dat hij zijn portefeuille op het vliegtuig vergeten is. Wat is dat toch met die portefeuilles? Teruggaan kan niet, dus weer naar de security die hem verder doorverwijzen naar de nodige instanties, Ruben ontfermd zich over hem terwijl wij onze bagage oppikken en naar huis gaan, hopelijk is het in orde gekomen.
Hierbij ga ik de verslaggeving afronden en hopelijk is er in de toekomst nog een mogelijkheid dat ik verslag mag uitbrengen voor het thuisfront vanuit het buitenland.
De groeten aan iedereen en hierbij wil ik iedereen die meegegaan is naar Italië nog eens bedanken voor de fijne tijd.
Jos
|
