Schaken is geen sport volgens een bepaalde minister van lopende zaken maar toch op zondagochtend reed ik samen met Bram , Fleur en haar mama naar SPORThal Eternit in Kapelle-op-den-Bos. Dat het nog vroeg was bewees de stilte achteraan in de wagen ( bij de terugrit was dit ietsjes anders).
Tot 10u was het aanmelden voor het 23ste jeugdtornooi van Humbeek. De info over het toernooi op de site was niet zo duidelijk maar de organisatie zelf was goed. Wij waren er met de 14 Limburgers, verdeeld over 4 clubs (6 Leopoldsburg, 3 Houthalen-Oost, 3 Eisden, 2 Neerpelt). Ik ben het al gewoon dat ik eerst op zoek moet gaan naar juiste inschrijvingstafel. Bram speelt bij de -14 dus het tafeltje met een groot wit papier met groot gedrukt – 14 is de juiste. Na de betaling kwamen we bij de publieksruimte die op eerst zicht wat klein uitviel maar later zou dit toch meevallen. De belegde broodjes lagen al hapklaar en de vrijwilligers waren druk in de weer om alles gereed te brengen. Ze hadden eerst een voorraad aangelegd en daarna werd alles vers belegd per stuk.
In de sportzaal vond het schaaktoernooi plaats. De deelnemers zaten vrij kort bij elkaar, plaats voor eventueel noteren was er amper. Luc Cornet had zijn notitieblokje bij en volgde de partijen van zijn poulains Anouck en Willem bij de -10 (en indien mogelijk Tom bij de -14) nauwgezet. Twee partijen snel noteren is niet zo simpel, dus voor hem was het wel een voordeel als beide borden kort bij elkaar stonden.
In de sportzaal was ook een stripverhalenhoek en die werd druk bezocht. Ook kon je er raindropchess spelen. Een woord dat ik nog maar pas geleerd heb, het heeft niets met schaken in de regen te maken maar het wordt met kaartjes gespeeld en voor verdere uitleg mag je bij de schakers zijn. Fleur won een raindropchessschaakspel met de tombola, dus bij een volgend toernooi kan je alle uitleg bij haar krijgen.
Dan over het toernooi zelf en deze keer begin ik bij de -12. Daar heb ik een speciale reden voor want Marnicq Snoeks was in vorm. Na een 3/3 zei ik al , zal ik al opschrijven dat je dit toernooi wint. Niet zo snel was de reactie, nog vier partijen te gaan. Dan maar eerst mijn broodje opeten en dan noteren… Mijn voorspelling kwam echter wel uit. . Marnicq die in de laatste partij voldoende had aan een remise tegen Batist Huygebaert, kreeg deze ook. Batist dacht dat hij in een verloren positie kwam te staan en vroeg remise. Marnicq, loyaal als hij is, aanvaardde onmiddellijk en zette het toernooi op zijn naam. Mooi gedaan Marnicq en goed geluisterd naar mijn tips. Jorden deed zoals altijd zijn best maar viel deze keer niet in de prijzen. Schaakplezier heeft hij wel gehad. Tussen de partijen door zat hij regelmatig tegenover Bram aan een tafel. In zijn laatste partij versloeg Jorden Kristina Gombosuren, Belgisch kampioene bij de meisjes -10. Isayed Said deed zoals gewoonlijk zijn best en haalde 2/7 punten. Hij mist een beetje ervaring, volgende keer zal hij meer punten halen.
Een reeks lager ging mijn aandacht naar Fleur van schaakclub Neerpelt. Fleur mocht op tafel 1 starten en begon sterk aan het toernooi met een 3/3. Daarna moest ze haar meerdere erkennen in Calle en leed ze een verrassende nederlaag tegen Willem Jaspers uit Eisden. Toch liet ze zich hierdoor niet van de wijs brengen en eindigde weer knap op de vierde plaats. Ook Alicia Katranova en Anouck Kuypers lieten de tegenstanders zweten.
Bij de jongsten was Lev Katranov in grootmeesterpak weer in vorm. Hij moest enkel Mitran Anthony voor zich dulden. Lev is aan een ijzersterk schaakcriterium bezig. Samen met zus Alicia geeft hij de schaakmicroben verder binnen de familie want er is weer een schaaktalent op komst. Lennert Rosseel was zonder zijn papa gekomen maar dat deerde hem niet om een sterk toernooi te spelen. Ook Akiev Rhomani bleef in zij buurt met 3/9.
Bij de -16 stond Ben Turlinckx weer zijn mannetjes. Bij mijn vraag of hij volgend jaar bij de elite ging spelen antwoordde hij zeer volwassen “ rustig aan “. Ja Ben, een supporter loopt soms te hard van stapel. Ben eindigde weer bijzonder knap op de tweede plaats.
Tenslotte de -14 want daarom was ik daar. Bram krijgt met zijn elopunten altijd in zijn eerste partij een kanon voorgeschoteld. Deze keer was het Tom Jaspers uit Eisden. De partij was lange tijd in evenwicht totdat Bram vergat zijn toren te verdedigen en toen was het verhaal snel uit. De volgende partij tegen Jeroen Langie die hij vaker tegenkomt en elkaar waard zijn kon hij winnend afsluiten. Daarna volgde Matthijs Dubbeldam waarin ik de beslissende momentale blunder zag. Bram liet zijn toren doodleuk afnemen door een pion maar ja zoiets gebeurt zelfs de beste schaakspeler eh Ben.. Uiteindelijk behaalde Bram 3/7 en heeft hij weer wat schaakervaring opgedaan. Hij is nog altijd aan een inhaalbeweging bezig want hij is later begonnen dan zijn leeftijdsgenoten.
In dezelfde reeks speelt Pieter-Jan Snoeks. Pieter-Jan zette de ene na de andere mat met onder andere een zege tegen Arno Van Den Bosch die de vorige twee toernooien op zijn naam schreef. Pieter- Jan verloor maar een partij en dat was tegen de winnaar van het toernooi Ramacker Quinten. In zijn laatste partij speelde hij remise en droop toen fel ontgoocheld af. Hij vond dat hij slecht gespeeld had en toen rezen mijn haren toch ten berge of hoe zeg je dat. Slecht gespeeld ? Een derde plaats . Omdat hij volgens zijn zeggen slecht gespeeld had vroeg ik maar zijn geldprijs als boete voor het slechte spel maar daar ging hij dan niet op in. Zou hij dan toch van gedachte veranderd zijn ?
Iets vroeger dan voorzien was de prijsuitreiking wat ik niet erg vond want dan waren we op een schappelijk uur thuis. Onderweg naar huis werden verschillende partijen RC Genk – Barcelona gespeeld, nu nog op Nintendo DS tussen de coaches Bram en Fleur maar wie weet …
|
